428 Malayan Law Journal [2010] 4 MLJ in the house at the time when the murder was committed, he had misdirected himself on the facts and upon the law when he held that a lesser offence was instead committed. This warranted appellate intervention and the Court of Appeal had shown justification for the appellate intervention (see paras 62, 65, 67–69). [Bahasa Malaysia summary Pada malam 11 November 2003, apabila si mati menyiasat penceroboh-penceroboh dalam bilik anak perempuan keduanya dia telah diserang oleh salah seorang daripada dua penyerang yang membawa parang. Isteri si mati yang mengunci dirinya dalam bilik tidur mereka telah menjerit minta pertolongan dari tingkap bilik tidur mereka. Dia hanya membuka pintu selepas sepuluh minit kemudian apabila dia mendengar anak perempuan ketiganya, yang tidur dalam biliknya sendiri, memanggilnya. Isteri si mati dan anak perempuan ketiganya kemudian lari turun tangga dan melihat si mati terlantar atas lantai yang berlumuran darah. Ahli patologi yang melakukan post-mortem ke atas si mati memberi keterangan bahawa kematian adalah disebabkan pelbagai kecederaan di kepala dan leher. Menurut ahli patologi kecederaan itu disebabkan oleh senjata berbilah panjang dan bermata tajam, yang pada pendapatnya adalah parang. Pada 12 November 2003, polis menjumpai parang dengan kesan darah di birai tingkap dalam bilik anak perempuan keduanya dan kesan darah pada parang itu sepadan dengan darah si mati. Anak perempuan kedua si mati tidak berada dalam biliknya pada masa tersebut, tetapi telah mencuri keluar rumah untuk berjumpa dengan beberapa orang kawan di kedai kopi berdekatan. Terdapat keterangan yang tidak dapat dipertikaikan bahawa Low Kian Boon (‘perayu pertama’) dan Tan Pei Yan (‘perayu kedua’), anak keempat si mati, berada dalam kawasan rumah si mati di antara pukul 12.10 pagi dan 12.30 pagi pada 12 November 2003, kerana perayu pertama telah dilihat oleh saksi pendakwaan yang sedang dalam perjalanan ke rumah si mati untuk berjumpa dengan anak-anak perempuan si mati; dan perayu-perayu pertama dan kedua kemudian telah diambil dari stesen Shell kira-kira 1000 meter dari rumah si mati oleh sekumpulan kawan dalam kereta mereka. Apabila perayu-perayu diambil dari stesen petrol itu mereka memakai pakaian yang mempunyai kesan darah dan perayu kedua berada dalam keadaan terkejut. Apabila kawan-kawan dalam kereta itu bertanya apa yang telah berlaku perayu kedua telah menjawab bahawa dia dan perayu pertama telah membunuh seseorang tetapi mereka tiada niat untuk menyebabkan kematian. Terdapat juga keterangan mengenal pasti perayu-perayu yang merupakan dua orang yang membeli parang itu, yang merupakan senjata pembunuhan. Berdasarkan keterangan ini, yang terutamanya mengikut keadaan, perayu-perayu telah dituduh melakukan pembunuhan si mati, satu kesalahan di bawah s 302 Kanun Keseksaan (‘Kanun’). Pembelaan perayu-perayu merupakan satu penafian. Perayu pertama telah memberi keterangan bahawa pembelian parang itu dan rancangan untuk membantu anak-anak perempuan si mati A B C D E F G H I